«Give To Gain»
Το θέμα της φετινής Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας θέλει να προσφέρουμε ώστε να καταφέρουμε να κερδίσουμε.
Το 2026 συμπληρώνονται 115 χρόνια από τον πρώτο εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας, που πραγματοποιήθηκε τον Μάρτιο του 1911. Με περισσότερα από εκατό χρόνια ιστορίας, η ημέρα αυτή παραμένει ένα παγκόσμιο σημείο αναφοράς για δράση και διεκδίκηση.
Το θέμα της International Women’s Day για το 2026 είναι «Give To Gain», Δώσε για να Κερδίσεις. Ένα κάλεσμα για γενναιοδωρία, συνεργασία και ουσιαστική στήριξη με στόχο την ενίσχυση της ισότητας των φύλων.
Η καμπάνια, βασίζεται στην ιδέα ότι όταν δίνουμε, όλοι κερδίζουμε. Όταν άτομα, οργανισμοί και κοινότητες προσφέρουν γενναιόδωρα πόρους, γνώση και στήριξη, δημιουργούνται περισσότερες ευκαιρίες για γυναίκες και κορίτσια. Όταν οι γυναίκες προοδεύουν, προοδεύει ολόκληρη η κοινωνία.
«Η συμβολή μπορεί να πάρει πολλές μορφές: δωρεές, μεταφορά τεχνογνωσίας, παροχή πόρων και υποδομών, ενίσχυση της ορατότητας, συνηγορία, εκπαίδευση, mentoring ή ακόμη και αφιέρωση χρόνου. Κάθε πράξη που στηρίζει την πρόοδο των γυναικών συμβάλλει σε έναν πιο διασυνδεδεμένο και υποστηρικτικό κόσμο», αναφέρει η επίσημη σελίδα για την καμπάνια στο διαδίκτυο
Πέντε αγρότισσες και κτηνοτρόφοι στο Marie Claire: «Ήμουνα ελεύθερη – κι αυτό ήταν για εμένα πολύ σημαντικό»
Εκπροσωπούν διαφορετικές γενιές, δραστηριοποιούνται σε διαφορετικές περιοχές, από τη Θράκη έως την Κρήτη, κάποιες έχουν επεκταθεί στη μεταποίηση και την τυποποίηση, όλες όμως έχουν αφιερωθεί στη γη και τα κοπάδια τους και μοιράζονται μαζί μας τις καθημερινές χαρές, τις δυσκολίες και ό,τι θα ήθελαν να αλλάξει στον αγροτοκτηνοτροφικό τομέα για να παραμείνει ζωντανός.
Από τις Γεωργία Καρκάνη, Σίσσυ Στρέμπα
«Αν δεν δώσεις στη γη, πώς θα σου δώσει;»
Αθηνά Αργυροπούλου, Αρκαδία
«Σαν να έχω το National Geographic έξω από το παράθυρό μου.»
Σίλα Ντάρμος, Λακωνία
«Ακρογωνιαίος λίθος, η σύνδεση με την παράδοση.»
Ελένη Σιβρή, Λέσβος
«Ήθελα να δώσω αξία στο ρεβίθι.»
Σαββούλα Στρούμπα, Ροδόπη
«Δεν άφησα περιθώριο σε κανέναν να με υποτιμήσει.»
Λενιώ Βρέντζου, Ηράκλειο
Θα ακολουθήσουν αναδημοσιεύσεις κάθε μίας συνέντευξης ξεχωριστά σε πιο εκτεταμένη μορφή στο marieclaire.gr.
Πώς θα κάνουμε το AI φεμινιστή;
Αποκαλείται «βοηθός» και «υποστήριξη», γελά ακόμη και με τα πιο κρύα αστεία σου, συμφωνεί σχεδόν πάντα μαζί σου, ζητάει συγγνώμη συχνότερα απ’ όσο θα έπρεπε. Το άφυλο AI θα έλεγε κανείς πως διαθέτει στερεοτυπικά θηλυκά χαρακτηριστικά, αλλά προς το παρόν λειτουργεί μάλλον εις βάρος μας.
Aπό την Ελιάνα Χρυσικοπούλου
Στην Ευρώπη, το AI Act, που εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 2024 (αλλά δεν έχει ακόμα τεθεί σε πλήρη εφαρμογή), θεωρείται ένα παγκόσμιο ορόσημο που συνδυάζει την προστασία των δικαιωμάτων με το ασφαλές περιβάλλον AI.
Ζωές σε εξορία
Τέσσερις Ιρανές που ζουν σήμερα στην Ελλάδα μιλούν στο Marie Claire για τη ζωή πριν και μετά τη φυγή.
Aπό την Εβίτα Τσιλοχρήστου
Διαφορετικές ηλικίες. Διαφορετικές διαδρομές. Διαφορετικές αφορμές. Ενας κοινός παρονομαστής: η ελευθερία όχι ως ιδέα, αλλά ως βασική συνθήκη ζωής.
«Όταν με έπιασε η θρησκευτική αστυνομία και προσπάθησε να με βάλει σε ένα βαν, ήμουν 50+. Αλλά έτρεξα σαν να έτρεχε η ζωή μου».
Μαρία Καρχιλάκη
«Το να μη συνηθίζεις στο ψέμα είναι πράξη αντίστασης»
Από τη Σοφία Μανδηλαρά
Φωτογράφος: Κέλλυ Φίλιου
Κάθε φορά που η ανθρωπότητα τα κάνει μαντάρα, στήριζεται σε λίγους εκλεκτούς ανθρώπους για να της πουν την αλήθεια. Η Μαρία Καρχιλάκη είναι μία από αυτούς. Πολεμική ανταποκρίτρια για πάνω από τέσσερις δεκαετίες, σε κάθε σκοτεινή γωνιά του πλανήτη, δημοσιογράφος με ένστικτο στο διεθνές ρεπορτάζ, μοιράζεται με το Marie Claire τη ματιά της για όσα συμβαίνουν γύρω μας που δεν βγάζουν πια νόημα, αλλά και τα μαθήματα της σταδιοδρομίας της μέχρι τώρα.
Από τη Σοφία Μανδηλαρά
«Είναι προνόμιο να είσαι μάρτυρας Ιστορίας. Να αναμετράσαι διαρκώς με τον εαυτό σου, όχι με το μπόι σου. Και πάνω απ’ όλα, να είσαι πραγματικά χρήσιμος – ένας ειλικρινής αγγελιαφόρος όχι μόνο για όσους δεν είναι εκεί, αλλά και εκείνους που είναι εκεί και χρειάζονται κάποιον να μιλήσει γι’ αυτούς»
Γυναίκες που άλλαξαν ζωή: «Γιατί άφησα την Αθήνα για την επαρχία»
Αν ονειρευτήκατε μια νέα αρχή στην επαρχία δεν είστε μόνες. Τρεις γυναίκες που τόλμησαν αυτή τη μετάβαση μιλούν στο Marie Claire για την απόφαση να αφήσουν τη ζωή στην πρωτεύουσα για τα χωριά τους.
Από την Σίσσυ Στρέμπα
Η πολιτικός μηχανικός που φτιάχνει σαπούνια
Η Χαρά Δελή σπούδασε Πολιτικός Μηχανικός στο Πολυτεχνείο της Αθήνας και εργάστηκε για 5 χρόνια σε εταιρεία πληροφορικής ως project manager, από όπου και παραιτήθηκε μιας και δεν ήταν αυτό που ήθεε να κάνει στη ζωή της. Παράλληλα, το ξέσπασμα της πανδημίας και ο φόβος που επικράτησε εκείνη την περίοδο την έκαναν να ασφυκτιά και να νιώθει δυστυχισμένη.
Είχα ακούσει ιστορίες από άλλα νησιά, όπου οι “ξένοι” δυσκολεύονται να ενσωματωθούν. Ειδικά για τον σύζυγό μου, που είναι Καναδός και δεν μιλούσε ελληνικά, ανησυχούσα πολύ. O φόβος μου αποδείχτηκε αβάσιμος.
Άφησε τη Γλυφάδα για τα Κύθηρα
Η Μαρίζα Καρύδη γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Γλυφάδα. Σπούδασε στην Αθήνα και εργαζόταν για χρόνια στην πρωτεύουσα. Από μικρή, όμως, ήξερε πως ήθελε να μένει κάπου αλλού. Αφού ταξίδεψε για σχεδόν δύο χρόνια κατέληξε στα Κύθηρα, τόπο καταγωγής του πατέρα της, όπου πλέον ζει με τον σύζυγό της και έχει χτίσει μια ζωή μέσα στην ηρεμία που τόσο της έλειπε στην πρωτεύουσα. Αυτή τη ζωή μοιράζεται μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης με υπέροχες φωτογραφίες.
Το πιο σημαντικό πρόβλημα, όμως, ήταν το θέμα του βιοπορισμού. Το τεράστιο κόστος ζωής σε σύγκριση με τους μισθούς, το ζήτημα της ακρίβειας των αγαθών και η αγωνία της επιβίωσης ήταν πραγματικά εξουθενωτικά.
Η δημοσιογράφος που αγαπά τη Γη
Η Χρυσάνθη Μαστροκώστα, αφού τελείωσε τις σπουδές της στο Πάντειο Πανεπιστήμιο στο Τμήμα Επικοινωνίας Μέσων και Πολιτισμού, προσπάθησε να εργαστεί στον κλάδο της δημοσιογραφίας. Όταν κατάλαβε πως ο βιοπορισμός και η ζωή στην πρωτεύουσα δεν είχαν να της προσφέρουν όσα αναζητούσε, επέστρεψε στον τόπο καταγωγής της, στον Δύστο της Εύβοιας, όπου και ανέλαβε το οινοποιείο της οικογένειάς της.
Αισθάνομαι καμιά φορά τυχερή που μπορώ να διαμένω σε μια τόσο όμορφη επαρχία. Είναι ευλογία όταν ανοίγω το παντζούρι μου και μπορώ να διακρίνω τον γαλανό ουρανό, να έχω πολύ κοντά μου τη θάλασσα, να αγγίζω τη φύση, να καλλιεργώ τη γη, να μυρίζω το χώμα.
Η κόρη της φεμινίστριας Έρικα Τζονγκ: «Ποτέ δεν είδα τον εαυτό μου ως την πρωταγωνίστρια της ζωής μου»
Για τις γυναίκες των 70s η Έρικα Τζονγκ ήταν η συγγραφέας που τις απελευθέρωσε με τις πρωτοποριακές ιδέες της. Τώρα μιλάει για πρώτη φορά η (παραγκωνισμένη) γυναίκα της δικής της ζωής, η κόρη της, Μόλι.
Aπό την Μαρίλη Ευφραιμίδη
«Σε συνέντευξή της στη “Washington Post”, όταν ήμουν 2 χρόνων, είχε δηλώσει ότι στα 20 και στα 30 της δεν ήθελε παιδιά. “Αλλά στα 35 συνειδητοποίησα ότι, αν δεν αποκτήσω σύντομα ένα μωρό, θα κατέληγα να μαζεύω όλα τα αδέσποτα σκυλιά του Κονέκτικατ”. Πάντα αναρωτιέμαι αν θα ήταν πιο ευτυχισμένη με το σκύλο».
«Έφτασε στο σημείο να δημοσιεύσει την εμπειρία μου στο διαζύγιο των γονιών μου σε μια παιδική εικονογραφημένη έκδοση, το “Megan’s Book of Divorce”, όπου απλώς άλλαξε το όνομά μου. Στην περίφημη “σκηνή με τα εσώρουχα”, η μικρή Μέγκαν (δηλαδή εγώ) χωρίς σλιπ γονατίζει μπροστά στο κουτί με τα παιχνίδια της και φαίνεται σαν να κάνει στοματικό σεξ σε ένα λούτρινο σκυλάκι (στην ουσία, ψάχνει για τα χαμένα εσώρουχά της)»
«Κάθε μέρα επισκέπτομαι τη μαμά και τον Κεν στο διαμέρισμα όπου μεγάλωσα. Δεν είναι παιδιά, όχι ακριβώς, αλλά δεν είναι πια ούτε ενήλικες. Είναι σαν άνθρωποι, μοιάζουν με ανθρώπους, αλλά δεν παίρνουν το είδος των αποφάσεων που παίρνουν οι άνθρωποι υψηλής ή ακόμα και μέτριας λειτουργικότητας, γιατί έχουν άνοια».
Σαρλίζ Θερόν:
Αλλάζοντας τη ζωή των κοριτσιών
Η Σαρλίζ Θερόν με τρεις φοιτήτριες που κατάφεραν να σπουδάζουν στο Πανεπιστήμιο χάρη στις υποτροφίες που θέσπισε το CTAOP. Η Νοτιοαφρικανή, βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιός και πρέσβειρα Ομορφιάς της Dior Σαρλίζ Θερόν υπήρξε πάντοτε μία από τις πιο δυνατές φωνές υπέρ των πιο περιθωριοποιημένων πληθυσμών της χώρας της. Ταξιδέψαμε έως εκεί για να συναντήσουμε τις συνεργάτιδές της, γυναίκες-φορείς της αλλαγής.
Από την Galia Loupan, Φωτογράφος: Paola Kudacki/Dior Beauty
Η Akylina μάς μαθαίνει να κυλάμε αλλιώς: Πώς τα Patinia της έγιναν χώρος ελευθερίας για γυναίκες
Τα rollers αποτελούν μία εναλλακτίκη, αλλά πολύ δημοφιλή μορφή άσκησης.
Από την Σίσσυ Στρέμπα
Μαρία Φραγκουδάκη: Από την εικαστική σκηνή της Νέας Υόρκης μέχρι την πρωτοβουλία της που υποστηρίζει γυναίκες και παιδιά
Η διεθνώς αναγνωρισμένη εικαστικός μάς μιλάει για την αγάπη της για την τέχνη και για την Art Acts 4 All, όπου έχει επιστρατεύσει τη δύναμη της δημιουργίας στην ενίσχυση των πιο ευάλωτων ομάδων, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας.
Aπό την Γεωργία Καρκάνη
«Κάναμε ένα εικαστικό εργαστήρι στο Ελπίδα με εθελοντές του Make a Wish. Ζωγραφίσαμε με τα παιδιά, τραγουδήσαμε. Κάποια ήταν πιο διστακτικά στην αρχή, άλλα πιο ανοιχτά, αλλά όλα το χάρηκαν. Άλλα είχαν ανάγκη να μιλήσουν, άλλα κατέληξαν να παίζουν πιάνο και να χορεύουν. Η τέχνη τα χαλαρώνει και, ακόμα και αν στην αρχή διστάζουν, τελικά λύνονται και προκύπτει μια συζήτηση ή μια καλλιτεχνική έκφραση».
H γυναίκα
στο επίκεντρο
Έξι non-fiction βιβλία που δίνουν δύναμη και έμπνευση.
Aπό την Γεωργία Καρκάνη
COMMERCIAL & CREATIVE MEDIA PROTO THEMA S.A.
Copyright © 2026 Longforms Protothema
Built with Shorthand